Klaproos
De
klaproos of papaver is een bloem met slaapverwekkende eigenschappen en
drukt dus gedachten uit van de eeuwige slaap. De klaproos verwelkt snel
en wijst op het kortstondige leven.
Klimop vinden we vaak terug als grafbeplanting, ook worden klimopbladeren dikwijls op de grafsteen afgebeiteld.
Het is een altijd groene plant en heeft betekenis van het voortdurend leven, van de onsterfelijkheid. In de bloemensymboliek staat klimop voor en verklaring van “ik hecht mij of ik sterf". De klimop wijst dan naar trouwe verbondenheid of naar vriendschop tot in de dood.
De afgebroken zuil, vooral in de negentiende eeuw zeer populair, symboliseert het plotse afbreken van het leven.
Kussen
Het
kussen wordt als symbool van de eeuwige slaap gebruikt of uitzonderlijk
om de waardigheid van de familie te beklemtonen of te suggereren.
De lauwertak wordt meestal als eerbetoon bedoeld, vaak bij het portret van een kunstenaar.
De lauwertak symboliseerde ook het eeuwige leven.
De lier op grafmonumenten verwijst naar het beroep, soms naar de hobby van de begravene: dansen, dichten, componeren, musiceren.
De slang die zichzelf in de staart bijt, bij de Grieken ouroboros genoemd, is een van de oudste symbolen dat zowel door oude Afrikaanse stammen, bij de Grieken (attribuut van Kronos, god van de tijd) als in de middeleeuwen (alchemie) gebruikt werd in verband met tijd.
In de meeste mythologieën wordt de slang aanzien als een zich eeuwig verjongend wezen. Ook de cirkelvormigheid van de ouroboros verwijst naar het cyclische, naar de kringloop van de kosmos. Op Westerse grafmonumenten is de ouroboros aldus een eeuwigheidssymbool.
